صعود به قله اشترانكوه و تماشاي درياچه گهر
در جريان اجراي طرح شناسايي و برررسي تنوع زيستي و عرصههاي طبيعي مناطق حفاظت شده استان لرستان، كارشناسان، بيش از 600 گونه گياهي در منطقه حفاظت شده اشترانكوه شناسايي كردند.
«حوضه استحفاظي و حفاظت شده شهرستانهاي دورود، ازنا و اليگودرز استان لرستان (اشترانكوه) شامل 98 هزار و 250 هكتار وسعت بوده و بهلحاظ برخورداري از چشماندازهاي زيبا و طبيعي زيستگاه مناسب و مستعدي براي رشد و تكثير وحوش مخصوصا پستانداران بزرگ است.»
وي افزود: «در حدود 53 گونه درخت و درختچه نيز در اين منطقه حفاظت شده شناسايي شدهاند كه برخي از آنها از خواص دارويي و طبي برخوردارند.»
گونههاي پرندگان اين منطقه حفاظت شده را 195 مورد است: «همچنين 30 گونه از خزندگان و پنج گونه دوزيست نيز در اين منطقه شناسايي شدند.»
از مهمترين و منحصربهفردترين گونههاي پرندگان اين منطقه را كبك دري است: « در اين منطقه نمونههاي بسياري از گونههاي پستانداران نيز زيست ميكنند.»
پستانداراني چون كل و بز، پلنگ، خرس قهوهاي و گربه وحشي را از مهمترين گونههاي شناسايي شده اشترانكوه است
«انوع مارها چون افعي يا گرزه مار نيز در اين منطقه زندگي ميكنند.»
اشترانكوه يكي از مناطق منحصر به فرد استان لرستان است كه به لحاظ برخورداري از شرايط ويژه اكولوژيكي و توپوگرافي زيستگاه مناسب و مستعدي براي رشد و تكثير وحوش بهويژه پستانداران بزرگ است و به همين دليل از ديرباز به عنوان يك شكارگاه ممتاز مورد توجه عشاير و اعيان و اشراف بوده است.
اين امر موجب شد تا رشته كوه اشترانكوه و دره نيگاه با نام قرق اختصاصي تيان (تيون) در سال 1340 به عنوان منطقه شكار ممنوع و در سال 1349 با افزودن ارتفاعات متعدد ديگر، (از جمله سفيدكوه بزرگ و كوچك) به محدوده آن، منطقه قرق تيان با عنوان منطقه حفاظتشده اشترانكوه شناخته شود.
وجه تسميه اين نام وجود نيم دايره چالها و معابر خطالراءس ۴بين قلل منطقه است كه افراد محلي آن را به كوهان و گردن شتر شباهت دادهاند.
در سال 1357 با ايجاد تغييراتي در حد و حدود منطقه، كوههاي سفيد كوه بزرگ و كوچك با مساحت 24 هزار هكتار از منطقه اشترانكوه منفك و به صورت مجزا به نام پناهگاه حيات وحش سفيدكوه ازنا قرق و شناخته شد و مابقي امروزه از ارزشمندترين مناطق تحت مديريت سازمان محيطزيست كشور محسوب ميشود.
از آن جايي كه منطقه اشترانكوه يك منطقه كاملاً كوهستاني است لذا فاقد زمينهاي مسطح و هموار براي كشت است، ولي باتوجه به زمستانهاي پربرف و بارندگيهاي بهاره و پاييزه، در نقاطي از دشتها و ماهورهاي همجوار گندم، جو، يونجه و لوبيا و صيفي كاشته ميشود و باغهاي سيب، گلابي، هلو، گيلاس و انگور در سطح محدودي در روستاها به چشم ميخورد.
اگر به كورش هخامنشی "بنیانگذار حقوق بشر دنيا" و ايراني بودن خود میبالید از نام غير پارسي ک.ب.ی.ر در نوشتارهاو گفتارهایتان براي این بزرگ انسان تاريخ بشريت استفاده نكنيد