در مورد کورش آریایی سر سلسله هخامنشیان یک مطلب براتون بکم و بعد متن قسم نامه کورش آریایی را براتون مینویسم تا بیشتر با این مطلب آشنا شوید.

به جرات میتوان گفت که در تمام دوران پادشاهان گذشته و شاید بتوان گفت در تمام پادشاهان جهان هستی پادشاهی به عاذلی کورش آریایی وجود نداشت. این مطلب از روی کتیبه های به جا مانده از آن دوران کاملاً مشهود است.

شاید سوال کنید به چه دلیل من این حرف را میزنم ؟ بخوانید

1-  اینکه در تمام دنیا در آن زمان برده داری مرسوم بود جز ایران

2-  اینکه وقتی جنگی صورت میگرفت با اسیران جنگ بدترین رفتار می شد جز  کورش آریایی که حتی در یک سنگ نبشته از آن به اسیران ظلمی روا نشده است. در کتیبه ای که از کورش آریایی به جا مانده اسیران تمام کشورها در زنجیر نقاشی شده بودند جز کسانی که در ایران اسیر شده بودند و هیچ کدام در زنجیر نبودند.

 

3- اینکه وضعیت اقتصادی مردم با وجود کشور گشایی های فراوان و جنگهای فراوان خوب بود و مردم در رفاه کامل بودند.

4- اینکه با وجود کاوشهای فراوان هیچ نشانی از ظلم و بی عدالتی در حق مردم به دست نیامده است.

کسانی که تمایل دارند در ارتباط با دوران هخامنشیان اطلاعات کامل داشته باشند یک کتاب یازده جلدی معرفی مکنم و قول میدم جلد اول را شروع کنید تا جلد آخر کتاب را به زمین نخواهید گذاشت. سعی کنید چاپ اوایل انقلاب آن را بیابید و مطالعه کنید.

         کتاب نسل شجاعان که به ده مرد رشید هم معروف است ، ترجمه : ذبیح الله منصوری

 

حالا قسم نامه کورش آریایی را براتون مینویسم و خودتون قضاوت کنید که تا چه حد عدالت کورش آریایی وجود داشته است و آیا واقعاَ اینطور بوده یا نه؟

 

متن لوح قسم نامه کورش آریایی

 

اینک که به یاری مزدا تاج سلطنت ایران ، بابل و کشورهای چهار گانه را بر سر گذاشته ام اعلام میکنم که تا روزی که زنده هستم و مزدا پادشاهی را به من ارمغان میکند کیش و آیین و باورهای مردمانی را که من پادشاه آنها هستم گرامی بدارم و نگذارم که فرمان روایان و زیر دستان من کیش و آیین و دین و روش مردمان دیگر را پست بدارند و آنها را بیازارند.

من که امروز تاج پادشاهی را بر سر نهادم ، تا روزی که زنده هستم و مزدا پادشاهی را به من ارزانی کرده هرگز فرمانروایی خود را بر هیچ مردمانی به زور تحمیل نکنم و در پادشاهی من هر ملتی آزاد است که مرا به شاهی خود بپزیرد یا نپزیرد، و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند من برای پادشاهی بر آن مردم با آنها به نبرد نخواهم پرداخت و تا روزی که من پادشاه ایران و بابل و کشورهای چهار گانه هستم نخواهم گذاشت که کسی به دیگران ستم کند و اگر کسی ناتوان بود و بر او ستمی رفت من از وی دفاع خواهم کرد و حق او را گرفته و به او پس خواهم داد و ستم کاران را به کیفر خواهم رساند.

من تا روزی که پادشاه هستم نخواهم گذاشت کسی مال و اموال دیگری را به زور و یا هر روش نادرست دیگری از او بدون پرداخت ارزش واقعی آن بگیرد.

من تا روزی که زنده هستم نخواهم گذاشت کسی ، کسی را به بیگاری بگیرد و به او مزد نپردازد.

من اعلام میکنم که هر کس آزاد است هر دین و آیینی را که میل دارد برگزیند و هر جا که میخواهد سکونت نماید و به هر گونه که معتقد است عبادت کند و معتقدات خود را به جا آورد و هر کسب و کاری را که میخواهد انتخاب نماید ، تنها به شرطی که حق کسی را پایمال ننماید و زیانی به حقوق دیگران وارد نسازد.

من اعلام میکنم هر کس پاسخگوی اعمال خود می باشد ، هیچ کس را نباید به انگیزۀ اینکه یکی از بستگانش خلاف کرده است مجازات کرد و اگر کسی ار دودمان یا خانواده ای خلاف کند تنها همان کس به کیفر برسد و با دیگر مردمان و خانواده کاری نیست.

تا روزی که من زنده هستم نخواهم گذاشت مردان و زنان را به نام برده و کنیز و یا نامهای دیگر بفروشند و رسم بندگی باید از گیتی رخت بر بندد.

از مزدا میخواهم که مرا در تعهداتی که نسبت به ملتهای ایران و ممالک چهار گانه گرفته ام پیروز گرداند.